TWOJE ULUBIONE – WIERSZE, MYŚLI, IDEE, PRZESŁANIA, SPRAWY…
„I zaprawdę, nie ma żadnej sprawy tak wielkiej, tak sławnej, tak osobliwej, której by czas i niepamięć kiedyś nie zatarły, jeśli jej pióra dziejopisów swego nie pożyczą światła i świadectwa. Leżą zagrzebane w ukryciu i wiecznemu oddane zapomnieniu dzieła królów i cesarzów, którym pisarze dziejów nie nadali nieśmiertelności…”
Powyższe słowa wielkiego historyka i kronikarza Jana Długosza stały się po raz kolejny inspiracją naszych działań edytorskich. Tym razem jednak nie o spisywanie wydarzeń historycznych nam chodzi, lecz o te porywy ludzkiego umysłu i duszy, które jak pisał Cyprian Kamil Norwid, wyróżniają majestat człowieka od zwierząt polnych. Dlatego w sposób wręcz dosłowny poprzez nasze zwoje pożyczamy mądrym i pięknym myślom, poezjom, ideom, przesłaniom światła i świadectwa, by nie leżały zagrzebane w ukryciu bibliotek czy serwerów, wiecznemu oddane zapomnieniu, by jako publikacje ścienne wiszące w Państwa domach oddziaływały głębią swej treści i emanowały urokiem edytorskiej formy.
SZANONI PAŃSTWO
Jeżeli w naszych zasobach nie znajdziecie interesującego tekstu – publikacji, napiszcie do nas maila lub przedzwońcie i wyraźcie swoje potrzeby. Wskażcie ulubiony wiersz, myśl, ideę, przesłanie, a wykonamy dla Was specjalny, dedykowany zwój. Sugestie klientów są ważną inspiracją naszych działań i kreacji.
-
Modlitwa - Akt oddania się Jezusowi „Jezu, Ty się tym zajmij” podyktował ks. Dolindo Ruotolo sam Jezus. To gwarancja, że modlitwa ta jest wyjątkowa. Dodatkową gwarancję dał nam także sam Jezus, zapewniając, że „nie ma bardziej skutecznej nowenny niż ta”. Sami spróbujcie. Ks. Dolindo Ruotolo to włoski kapłan i mistyk, budzący podziw głębokim życiem duchowym, autor licznych dzieł religijnych. Ojciec Dolindo (jego imię oznacza "ból") urodził się w 1882 roku w Neapolu i od najmłodszych lat wykazywał silne powołanie do życia zakonnego. Święcenia kapłańskie przyjął w 1905 roku, a swoje życie poświęcił modlitwie, pisaniu oraz posłudze duszpasterskiej. Znany jest przede wszystkim z modlitwy “Jezu, Ty się tym zajmij”, którą pozostawił jako duchowe dziedzictwo. Modlitwa ta stała się popularna na całym świecie jako wyraz pełnego zaufania Bogu w obliczu trudności życiowych. Ks. Dolindo doświadczył wielu cierpień, w tym oskarżeń i prześladowań, które jednak przyjmował z pokorą i ufnością w Boże miłosierdzie. Ks. Dolindo był wielokrotnie postawiony przed Świętym Oficjum, co wiązało się z licznymi cierpieniami i trudnościami, znoszonymi w duchu posłuszeństwa Kościołowi. Do jego definitywnej rehabilitacji doszło w 1937 r. Ksiądz Dolindo posiadał dar prorokowania, dar czytania w ludzkich sercach oraz dar rozeznania, podobnie jak ojciec Pio. (tekst: Wydawnictwo Esprit)
-
Andrzej Maksymilian Fredro (1620 -1679) herbu Bończa – polityk i filozof, fundator klasztoru i kościoła w Kalwarii Pacławskiej, projektodawca reform wojskowych, pisarz barokowy podejmujący tematykę polityczną, gospodarczą i wojskową. Był kasztelanem lwowskim od 1654, starostą krośnieńskim, wojewodą podolskim od 1676, senatorem, posłem, marszałkiem sejmu zwyczajnego w Warszawie w 1652 roku, sekretarzem królewskim w 1650 roku, dworzaninem królewskim w 1652 roku, sędzią kapturowym ziemi lwowskiej w 1668 roku.
-
ANGELUS SILESIUS (Anioł Ślązak, Jan Scheffler). Urodzony 25 XII 1624 we Wrocławiu, zmarł tamże 9 VII 1677 r. filozof, lekarz, poeta religijny doby baroku. Pisał utwory apologetyczne, pieśni religijne i aforyzmy o mistycznym zjednoczeniu z Bogiem. W 1653 przeszedł z protestantyzmu na katolicyzm, przyjąwszy na bierzmowaniu imię Angelus (Anioł), którym odtąd konsekwentnie się posługiwał. W Padwie, w 1648 r. otrzymał tytuł doktora medycyny i filozofii. Na dyplomie kazał sobie wypisać słowa: „syn polskiego szlachcica”. Wywarł duży wpływ na wielu poetów niemieckich, a także na filozofię Schopenhauera. Do literatury polskiej poglądy Angelusa Silesiusa jako pierwszy wprowadził A. Mickiewicz, umieszczając w VIII tomie Poezji (1836) zbiór wierszy zatytułowany Zdania i uwagi. Z dzieł Jakuba Bema, Anioła Ślązaka (A. Silesius) i Św. Martena. W późniejszych czasach uznano jego utwory za jedne z najdoskonalszych wyrażeń mistycyzmu wykraczającego poza wszelkie konwencje.
-
Dezyderata to poemat prozą napisany przez amerykańskiego poetę Maxa Ehrmanna w 1927 roku. Utwór zwany też hymnem ludzi zagubionych w dzisiejszym świecie stał się kultowym tekstem amerykańskich hippisów. Jan Paweł II nazwał go "niezwykłym przesłaniem zrodzonym z ducha ekumenizmu i tolerancji". Tekst "Dezyderaty" wisi często na ścianach przychodni psychologicznych w Stanach Zjednoczonych, pomaga też anonimowym alhoholikom odzyskać równowagę i moc ducha. Autor tekstu nie doczekał się jego publikacji za życia. W roku 1950 pastor kościoła w Baltimore opublikował "Dezyderatę" w zbiorze pobożnych pieśni. Na książce znalazła się data założenia kościoła św. Pawła w Baltimor: 1692 rok; stąd się wzięła - w wyniku nieporozumienia - legenda, że tekst pochodzi z XVII wieku. Światową sławę utwór Ehrmanna zdobył w roku 1970, kiedy brytyjska grupa rockowa Every Which Way użyła go jako tekstu do wielkiego przeboju muzycznego. W Polsce "Dezyderatę" spopularyzowała krakowska "Piwnica pod Baranami”.
-
Hymn do Ducha Świętego Hymn do Ducha Świętego to modlitwa chrześcijańska skierowana do Ducha Świętego, prosząca o Jego obecność i dary. Dwa najpopularniejsze hymny to: "O Stworzycielu, Duchu, przyjdź" oraz sekwencja "Przybądź Duchu Święty". Oba te hymny są często śpiewane i odmawiane w Kościele katolickim, szczególnie w czasie uroczystości Zielonych Świąt oraz w innych ważnych momentach liturgicznych. "O Stworzycielu, Duchu, przyjdź" jest hymnem gregoriańskim, którego autorstwo przypisuje się Hrabanowi Maurovi, benedyktyńskiemu mnichowi i teologowi. Hymn ten prosi Ducha Świętego o nawiedzenie dusz, obdarzenie łaską, rozjaśnienie umysłu i miłością, a także o siłę i pokój.
-
Hymn o miłości − fragment biblijnego 1 Listu do Koryntian apostoła Pawła z Tarsu (1 Kor 13,1−13). Jest to pieśń pochwalna, jak również próba wytłumaczenia, czym jest miłość, poprzez wyliczenie jej cech. Według apostoła Pawła dar miłości nadaje sens i wartość wszystkim innym charyzmatom. Apostoł Paweł zwraca uwagę, że Miłość to pragnienie dobra i szczęścia. To bezinteresowny dar z siebie, siła przezwyciężająca egoizm („nie szuka swego”. Podkreśla również znaczenie samej wiary poprzez bezkrytyczne zaufanie („wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję”. Hymn o miłości zwykło się nazywać „Pieśnią nad pieśniami Nowego Testamentu”. Z kolei w pierwszej encyklice napisanej przez papieża Benedykta XVI, Deus caritas est (z łac. Bóg jest miłością, 2005), określony on został jako „Magna Charta całej posługi katolickiej”. Tekst Hymnu o miłości, jako czytanie biblijne podczas mszy, często towarzyszy obrządkowi zawarcia małżeństwa w kościołach chrześcijańskich.
-
Hymn o miłości − fragment biblijnego 1 Listu do Koryntian apostoła Pawła z Tarsu (1 Kor 13,1−13). Jest to pieśń pochwalna, jak również próba wytłumaczenia, czym jest miłość, poprzez wyliczenie jej cech. Według apostoła Pawła dar miłości nadaje sens i wartość wszystkim innym charyzmatom. Apostoł Paweł zwraca uwagę, że Miłość to pragnienie dobra i szczęścia. To bezinteresowny dar z siebie, siła przezwyciężająca egoizm („nie szuka swego”. Podkreśla również znaczenie samej wiary poprzez bezkrytyczne zaufanie („wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję”. Hymn o miłości zwykło się nazywać „Pieśnią nad pieśniami Nowego Testamentu”. Z kolei w pierwszej encyklice napisanej przez papieża Benedykta XVI, Deus caritas est (z łac. Bóg jest miłością, 2005), określony on został jako „Magna Charta całej posługi katolickiej”. Tekst Hymnu o miłości, jako czytanie biblijne podczas mszy, często towarzyszy obrządkowi zawarcia małżeństwa w kościołach chrześcijańskich.
-
Hymn o miłości − fragment biblijnego 1 Listu do Koryntian apostoła Pawła z Tarsu (1 Kor 13,1−13). Jest to pieśń pochwalna, jak również próba wytłumaczenia, czym jest miłość, poprzez wyliczenie jej cech. Według apostoła Pawła dar miłości nadaje sens i wartość wszystkim innym charyzmatom. Apostoł Paweł zwraca uwagę, że Miłość to pragnienie dobra i szczęścia. To bezinteresowny dar z siebie, siła przezwyciężająca egoizm („nie szuka swego”. Podkreśla również znaczenie samej wiary poprzez bezkrytyczne zaufanie („wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję”. Hymn o miłości zwykło się nazywać „Pieśnią nad pieśniami Nowego Testamentu”. Z kolei w pierwszej encyklice napisanej przez papieża Benedykta XVI, Deus caritas est (z łac. Bóg jest miłością, 2005), określony on został jako „Magna Charta całej posługi katolickiej”. Tekst Hymnu o miłości, jako czytanie biblijne podczas mszy, często towarzyszy obrządkowi zawarcia małżeństwa w kościołach chrześcijańskich.
